تقاطع ما ، جایی برای حل سوء تفاهم ها
درباره وبلاگ


با ورود کاروان به کوفه و با دیدن سرها به نیزه و اسارت آل الله به ناگاه زنان اهل کوفه شروع به گریه و زاری کردند در حالی که گریبان چاک میدادند،امام سجاد(ع) فرمود:"إن هولاء یبکون علینا،فمن قتلنا غیرهم..."این گروه بر ما میگریند،پس چه کسی غیر اینها ما را کشته است؟
ما به عزاداریهای خود افتخار میکنیم و جای افتخار و مباهات نیز هست؛اما مبادا همین تعجب به امام عص(عج) دست دهد که اینها امروز در جلسات حسین(ع) میگریند اما در برابر جنایات و تعدی ها و حقوق و ناموس مردم ساکت اند،در حالی که اصل دین و تشیع در معرض نابودی قرار گرفته؛اینان فقط بر مصائب امام گریه میکنند.
قدری به عمق این مسئله باید نگریست...

مدیر وبلاگ : محمد
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

حسام الدین مؤمنی

یکی از بنیانی­ترین و اساسی­ترین سوالاتی که در طول تاریخ اندیشه­ی دینی برای انسان­ها مطرح شده است این پرسش می باشد که به راستی دین امری دنیوی است یا اخروی؟ در واقع منظور از این پرسش این است که بشر می­خواهد بداند دین آمده است تا دنیای او را بسازد یا آخرت او را و یا هر دو؟ در پاسخ عده­ای گفته­اند که دین صرفاً وظیفه­ی آخرت­سازی دارد و در برابر دنیا سکوت اختیار کرده است. در مقابل برخی بر این باورند که دین امری قدسی است که کارکرد این دنیایی دارد و مانند ابزاری است که می­تواند به بهبود زندگی مادی انسان کمک کند، اینان به بعد آخرتی دین کاری ندارند و شاید هم حتی آخرتی را قبول نداشته باشند به عبارت دیگر نگرش این افراد به دین نگاهی ابزارگرایانه است. اما درمقام پاسخ به این سوال از نگاه اسلام باید گفت، دین آمده است تا دنیا و آخرت انسان را بسازد زیرا با توجه به رابطه تکوینی دنیا و آخرت و این که ثواب و عقاب آخرتی انسان­ها، عین یا نتیجه­ی اعمال دنیایی آن­ها است، ناگزیر باید پیوند دین و دنیا و آخرت را پذیرفت.

 

از زاویه دید دیگری که به دین نگاه کنیم متوجه می­شویم که در میان اندیشمندان حوزه دین شناسی، دیدگاه های متفاوتی درباره ی دایره ی کارکردهای دین وجود دارد. عده ای با نگاه سکولاری قائل به ثبوت کارکردهای فردی برای دین هستند و برخی جامعه شناسان غربی معتقد به وجود کارکردهای اجتماعی برای دین می باشند. دیدگاه سومی بر اساس نظام معرفتی دین اسلام وجود دارد که معتقد است هر دو نوع کارکرد فردی و اجتماعی برای دین وجود دارد و دین باید برای زندگی فردی و اجتماعی انسان برنامه داشته باشد تا افراد به کمال رسیده بتوانند جامعه ی خویش را به کمال برسانند و در پرتو کمال اجتماع انسان هایی که استعداد کمتری دارند نیز بتوانند رشد بیشتری کنند.

نکته ی مورد توجه دیگر این است که دو عنصر زمان و مکان در نحوه ی برخوردها و کنش ها ی فردی و اجتماعی، تاثیری شگرف دارند به طوری که این دو عنصر توانایی همراه سازی اکثر انسان ها در هدایت و ضلالت با خود را دارند.آن چنان که زمان ها و مکان های مذهبی تاثیر بسیاری بر تعادل برخوردها دارند و مکان ها و زمان های فاسد نیز اثری به عکس می گذارند.

با توجه به مطالب گفته شده در نگاه به ظاهر و باطن ماه مبارک رمضان متوجه می شویم که این ماه ترکیبی کامل و ارگانیک از یک خرده نظام دینی است. با توجه به خصوصیات این ماه از جمله جو بالای معنوی افراد، فضای متعالی جامعه، حضور بیشتر در مساجد و مراسم های معنوی، افزایش حضور اعضاء در نهاد خانواده، سلامت بدن، مناسک گرایی این ماه، تقویت روحیه ی کار جمعی و... می توان نمود اخروی، دنیوی، فردی و اجتماعی دین و عناصر زمان و مکان مذهبی را مشاهده کرد. بدین سبب است که در ماه مبارک رمضان انسان ها به معنای واقعی کلمه حس می کنند که در محضر خدا هستند و نباید در محضر خدا معصیت کنند. این احساس مختص انسان های روزه دار و مذهبی نبوده و حتی فردی که تعهدی به مذهب و روزه داری ندارد نیز به دلایل فوق الذکر، ناخود آگاه تلنگر می خورد و تا حدودی دست از فساد و جرم برمی دارد.

بررسی ها و آمارهای ارائه شده از سوی نیروی انتظامی نیز از کاهش چشمگیر بیشتر جرائم در محدوده ی ماه مبارک رمضان، حکایت می کنند. بر اساس این بررسی ها در این بازه ی زمانی جرائم زیرمجموعه های مفاسد اجتماعی، زیر مجموعه های سرقت، آدم ربایی، قتل، خودکشی، طلاق و... روندی به شدت نزولی پیدا می کنند.

با توجه به ویژگی های خاص ماه مبارک رمضان برای رشد و کمال انسان ها، طبیعی است که نمی توان همان فضا را برای تمام سال حفظ کرد اما آیا نمی توان با تشکیل اتاق های فکر، برنامه ریزی و فعالیت های فکری و فرهنگی این اندیشه را تا آن جا که ممکن است نهادینه کنیم که عالم محضر خداست و در محضر خدا نباید معصیت کرد؟ آیا نمی توان با الگو گیری از ماه مبارک رمضان، تعالی افراد و جامعه را در ایام پس از این ماه عظیم ادامه داد و از توقف و عقبگردشان جلوگیری کرد؟ نگارنده باور دارد که در راه رسیدن به الگوی بایسته و شایسته­ی سبک زندگی ایرانی اسلامی، می­توان از قواعد حاکم بر روح و جسم انسان در این ماه استفاده کرد.





نوع مطلب : سایر، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

       نظرات
یکشنبه 8 تیر 1393
محمد
دوشنبه 20 اردیبهشت 1395 06:28 ب.ظ
بابا ایول سیاسی


 
 
 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic